تکنیک های استئوتومی

به طور کلی به دو روش خارجی و داخلی انجام میشود . برای اجراحی صحیح استئوتومی داخلی از استئوتم 4 میلی متر از پایین ترین قسمت اتصال استخوان بینی به صورت شروع میشود . استئوتومی جارجی با استفاده از استئوتم 2 میلی متری و از طریق برش کوچک روی پوست انجام میشود که طبیعتا دقیق تر از روش قبلی میباشد . و کمترین خسارت را در جراحی رینوپلاستی ایجاد میکند و استخوانهای بینی دارای پایداری بیشتر هستند . و به دلیل حفظ اتصال پریتوست به استخوان طرفی بینی و حداقل صدمه نسوج با ورم و خونریزی کمتر همراه است .

اینجانب تمام بیماران خود را با این روش انجام میدهم .بعد از تکمیل استئوتومی دو طرفه با فشار مختصر اقدام به جابجایی به داخل قطعه های متحرک میشود .

محل برش را می شود با بخیه نایلن 60 ترمیم نمود . هر قدر استئوتم به کار رفته کوچکتر باشد ، موثرتر استخوان را قطع میکند . بلافاصله بعد از استئوتومی در اتاق عمل باید از کمپرس آب یخ استفاده کرد . تا از اکیموز و قرمزی دور چشم کاسته گردد .

روش استئوتومی در استخوانهای محدب به روش استئوتومی دوبل میباشد .

که در این موارد باید استخوان محدب را در دو سطح استئوتومی کرد . تا تحدب آن برطرف گردد . و سمت مقعر را با گذاشتن گرافت صاف کرد .

استئوتومی چه کاری را در راینوپلاستی انجام میدهد .

استئوتومی استخوان های بینی با دو هدف کلی انجام میشود :

  1. تغییر محل بینی از محل قدیم به محل جدید و دیگری تغییر شکل استخوان بینی

یک استئوتومی باید با سه مشخصه همراه باشد :

  1. کفایت جابجایی و تغییر محل استخوان
  2. تغییر شکل و فرم پیرامیدال استخوان بینی به شکل دلخواه و درست
  3. کفایت استفامت هرم بینی بعد از کامل شدن استئوتومی ، بدین معنی که( استئوتومی داخلی ) یا خارجی بعد از اتمام آن اگر دارای استقامت کافی نباشد قابل اعتماد نیست .

برای اینکه استقامت استخوانها حفظ شود باید حدقل نخریب در نسوج نرم زیر پوست اطراف آن بوجود آورد .

و استخوان های طرفین بینی بعد از استئوتومی میباید دارای تکیه گاه مناسب در سه ناحیه پشت ، و ریشه بینی و ناحیه ماگزیگاری باشد . در غیر این صورت به داینامیک بودن بینی به عنوان یک عضو در حال تغییر و فشار مداوم که عضلات آن به روی استخوان های طرفین به داخل بینی کلاپس ( فرو ریختگی ) پیدا کرده و همراه با خود تنفس و زیبایی ظاهری بینی را تخریب میکند .

استئوتومی بر اساس آن به نام های جانبی Lateral ، میانی medial ، عرضی Transverseو یا ترکیبی از انواع استئوتومی ها در یک بیمار تقسیم بندی میشود . و بر اساس سطوح (level ) استئوتومی به نامهای پایین به بالا – پایین به پایین و دوبله تقسیم بندی و تعریف میشود .